POPhumanistyka | in the back row to the late night double feature picture show

Zbrodnie rubinowego ekranu. Co o PRL-u mówią nam ówczesne seriale kryminalne?

Dziś o godzinie 19 w lokalu CaféTHEA (Przejście Żelaźnicze 4) we Wrocławiu będę miał okazję wygłosić w ramach cyklu Kultura niewysoka, organizowanego przez Koło Badaczy Popkultury „Trickster” (przekształcającego się właśnie w Stowarzyszenie Badaczy Popkultury i Edukacji Popkulturowej „Trickster”), wykład o telewizyjnych kryminałach PRL-u.

„Kultura niewysoka” to cykl spotkań prowadzonych przez członków i przyjaciół KBP Trickster, którzy zajmują się w swojej pracy naukowej różnymi aspektami popkultury i chcieliby zaprezentować wyniki własnych badań szerszej publiczności. Pragniemy w interesujący i przystępny – również dla osób niezajmujących się na co dzień humanistyką – sposób przedstawiać i analizować rozmaite zjawiska z każdej dziedziny kultury masowej: literatury, gier, filmu czy komiksu. Na prelekcje zapraszamy każdego, kto pasjonuje się danym tematem oraz chciałby zabrać głos w dyskusji i pogłębić zarówno swoją, jak i naszą wiedzę.

Co istotne, wykłady będą nagrywane, więc już niebawem do Sieci trafić powinien odpowiednia wideoprezentacja. Póki co w Internecie oglądać można dwa pierwsze wykłady wygłoszone w tym sezonie: Pierwszy z nich wygłosił magister Przemysław Dudziński (zbieżność nazwisk nie jest przypadkowa) Filmowy wyścig w kosmos – wizje przyszłości eksploracji przestrzeni pozaziemskiej w ZSRR, drugi zaś – magister Krzysztof Solarewicz – Pimp My Self, czyli czego można dowiedzieć się z naukowych (i fantastycznonaukowych) wizji przyszłości gatunku ludzkiego.

Zachęcam do zapoznania się oraz, przede wszystkim, do przybycia dziś o 19 do CaféTHEI.

Co by było, gdyby Wajda czytał Lovecrafta?

Zapewne Krystyna i Maciek nie znaleźliby w kościele na epitafium Norwida, ale Nie jest umarłym ten, który spoczywa wiekami, nawet śmierć może umrzeć wraz z dziwnymi eonami. Read more ›

Stare baśnie na nowo opowiedziane

zombieBaśń jest utworem niezwykle specyficznym, przypisuje się jej wiele funkcji i cech dystynktywnych, tworząc w ten sposób jeszcze więcej definicji, które nie do końca precyzyjnie opisują ten gatunek. Gatunek przejęty przecież z tradycji oralnej, istniejący dziś w wielu wcieleniach i kombinacjach, tak licznych jak dawne ustne wersje klasycznych baśni. Współcześnie wyróżnia się wiele jej odmian, m.in.: baśń współczesną, antybaśń, metabaśń, baśń „na opak”, baśń fantastyczną, baśń humorystyczno-satyryczną, baśń metaforyczną czy baśń futurystyczną. Utwory te, posługując się różnymi kategoriami estetycznymi, odwracają klasyczny porządek baśni, zarówno pod względem wielkich figur semantycznych utworu, jak i wartości aksjologicznych (tak bardzo podkreślanych przy temacie baśni). Read more ›

Każdemu się może zdarzyć, czyli kiedy młodzież była dobra?

Jeżeli ktoś sądzi, że narzekanie na młode pokolenie, gra w słoneczko czy zbrodnie popełniane przez nastolatków to produkt naszych czasów, jest w głębokim błędzie. Wystarczy sięgnąć do historii PRL-u, aby zobaczyć, że ponadczasowe są nie tylko niektóre zjawiska, lecz także społeczne reakcje na nie. Doskonale widać na to na przykładzie nakręconego w 1974 r. Zapisu zbrodni Andrzeja Trzosa-Rastawieckiego. Read more ›

Gry nostalgią

UFO-Enemy_Unknown_(Amiga)_01To niesamowite, że remake gry z 1993 roku może dziś uchodzić za najbardziej świeżą premierę tej jesieni – w ten sposób rozpoczął swoją recenzję gry XCOM: Enemy Unknown (2012) Tomasz Kutera, dziennikarz internetowego serwisu Polygamia.pl. Cytat ten najlepiej oddaje to, co dzieje się na rynku gier, zalewanym właśnie falą powrotów do słynnych serii lat 90. Powrotów, które okazują się komercyjnymi sukcesami. Read more ›

W naukowym getcie

A, jak myślę, ze panowie
duza by juz mogli mieć,
ino oni nie chcom chcieć!
Stanisław Wyspiański, Wesele

Krążąc pomiędzy stoiskami na zeszłorocznych Wrocławskich Promocjach Dobrych Książek, można było trafić również w miejsce, gdzie tuż obok siebie swoje książki sprzedawały Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego oraz Oficyna Wydawnicza ATUT. Przypadek zapewne sprawił, że odwiedzający targi mieli okazję przejrzeć ich ofertę – w obu przypadkach zawierającą przede wszystkim pozycje o charakterze naukowym – niemal równocześnie. Porównanie to mogło z kolei doprowadzić do ciekawych wniosków na temat tego, jak w Polsce wydaje się tego typu publikacje. Read more ›

„Szepczący w ciemności” i inne adaptacje Lovecrafta

cthulhuJeśli ktoś obejrzał najnowszą produkcję filmową Howard Philips Lovecraft Historical Society, czyli Szpeczącego w ciemności w reżyserii Seana Branneya, mógł poczuć się skonfudowany. Obraz ten dość znacznie odbiega od tego, do czego zdążyła nas przyzwyczaić kinematografia w kwestii adaptacji prozy Lovecrafta. Zazwyczaj takie ekranizacje z pierwowzorem wspólny mają jedynie zręb fabuły i tytuł, cała reszta to zaś dość dowolna wariacja na ich podstawie (stąd w znanym Re-Animatorze scena gwałtu odciętą, choć żywą jeszcze, głową). Rzadziej spotykana jest absolutna wierność literze i duchowi opowiadań, którą odnajdujemy w poprzedniej produkcji HPLHS – Zewie Cthulhu. Tymczasem Szepczący w ciemności leży gdzieś pomiędzy tymi dwoma metodami, próbując łączyć (mniejsza o to, że ze słabym skutkiem) fabułę i klimat pierwowzoru z sensacyjną akcją. Read more ›

Seryjnym mordercą we władzę (ludową)

"Anna" i wampir 1-F-378-3Ponieważ ostatnia notka dotyczyła – nieistniejącego wprawdzie – PRL-owskiego seryjnego mordercy, dzisiejsza pociągnie ten temat dalej. Tym razem jednak nie będziemy zajmować się historią kryminalistyki, ale historią filmu, przypomnimy sobie bowiem nakręcone w Polsce Ludowej produkcje wykorzystujące wątek seryjnego mordercy. Choć tego rodzaju przestępstwa występowały wówczas dość często, to wbrew pozorom poczet polskich filmowych seryjnych morderców jest dość skromny. Read more ›

Jak PRL-owski seryjny morderca strollował „Problemy współczesnej tanatologii”

O tym, że Internet nie stanowi wiarygodnego źródła informacji, napisano już wiele stron i  nie jest to ani temat nowy, ani szczególnie ciekawy. O historii z Henrykiem Batutą, rzekomym Żydem i  komunistą słyszał już zapewne każdy. Dużo bardziej interesujące są przypadki odwrotne – gdy to słowo pisane trolluje Internet (i nie tylko Internet). Tak jak w  przypadku polskiego seryjnego mordercy Lucjana Staniaka, ps. „Czerwony Pająk”. Read more ›

Satanistyczna młodzież i romantyczny terrorysta

Przez te kilka miesięcy, w trakcie których blog milczał, zdążyły ukazać się drukiem dwa moje artykuły. Jeden poświęcony zespołowi Arka Satana, drugi zaś – zbiorowi opowiadań Jacka Dukaja. Więcej informacji o obu tekstach znajdziecie w rozszerzeniu notki. Read more ›

 

Essentials