POPhumanistyka | in the back row to the late night double feature picture show

Archive for the "Literatura" Category

Co by było, gdyby Wajda czytał Lovecrafta?

Zapewne Krystyna i Maciek nie znaleźliby w kościele na epitafium Norwida, ale Nie jest umarłym ten, który spoczywa wiekami, nawet śmierć może umrzeć wraz z dziwnymi eonami.

Read More ›

Stare baśnie na nowo opowiedziane

Baśń jest utworem niezwykle specyficznym, przypisuje się jej wiele funkcji i cech dystynktywnych, tworząc w ten sposób jeszcze więcej definicji, które nie do końca precyzyjnie opisują ten gatunek. Gatunek przejęty przecież z tradycji oralnej, istniejący dziś w wielu wcieleniach i kombinacjach, tak licznych jak dawne ustne wersje klasycznych baśni. Współcześnie wyróżnia się wiele jej odmian, […]

Read More ›

W naukowym getcie

A, jak myślę, ze panowie duza by juz mogli mieć, ino oni nie chcom chcieć! Stanisław Wyspiański, Wesele Krążąc pomiędzy stoiskami na zeszłorocznych Wrocławskich Promocjach Dobrych Książek, można było trafić również w miejsce, gdzie tuż obok siebie swoje książki sprzedawały Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego oraz Oficyna Wydawnicza ATUT. Przypadek zapewne sprawił, że odwiedzający targi mieli okazję przejrzeć […]

Read More ›

„Szepczący w ciemności” i inne adaptacje Lovecrafta

Jeśli ktoś obejrzał najnowszą produkcję filmową Howard Philips Lovecraft Historical Society, czyli Szpeczącego w ciemności w reżyserii Seana Branneya, mógł poczuć się skonfudowany. Obraz ten dość znacznie odbiega od tego, do czego zdążyła nas przyzwyczaić kinematografia w kwestii adaptacji prozy Lovecrafta. Zazwyczaj takie ekranizacje z pierwowzorem wspólny mają jedynie zręb fabuły i tytuł, cała reszta to zaś dość dowolna wariacja […]

Read More ›

Satanistyczna młodzież i romantyczny terrorysta

Przez te kilka miesięcy, w trakcie których blog milczał, zdążyły ukazać się drukiem dwa moje artykuły. Jeden poświęcony zespołowi Arka Satana, drugi zaś – zbiorowi opowiadań Jacka Dukaja. Więcej informacji o obu tekstach znajdziecie w rozszerzeniu notki.

Read More ›

Początki polskiego horroru: „Wieczory badeńskie” J.M. Ossolińskiego

Rękopis znaleziony w Saragossie Potockiego to niewątpliwie najlepsze spośród dzieł, które uznać można za pierwsze polskie nowożytne utwory fantastyczne. Jednak wbrew pozorom nie było ono pierwsze, o ile bowiem o Rękopisie musimy pamiętać ze względu na jego poziom artystyczny, o tyle  Wieczorom badeńskim Józefa Maksymiliana Ossolińskiego należy się uwaga ze względu na ich pierwszeństwo.

Read More ›

Co polscy krytycy i badacze mają do powiedzenia o Jacku Dukaju?

Krótka odpowiedź na postawione w tytule pytanie brzmi: głupoty. Dłuższa domaga się przejrzenia kilku mniej bądź bardziej kompetentnych artykułów, które jednak się opłaci, zapewni nam bowiem masę złośliwego chichotu za względnie niewielką cenę. Niewielka liczba tych tekstów pokazuje, że wciąż do Dukaja podchodzi się z ostrożnością, a ich poziom – że nadal wielu autorom nadal […]

Read More ›

Szekspir jako zwierciadło, czyli Titus Andronicus w dyskotece

W poprzednim tekście starałem się wyjaśnić, dlaczego Tytus Andronikus jest moją ulubioną sztuką Szekspira (a film w reżyserii Julie Taymor – ulubioną adaptacją tegoż), ten zaś będzie dotyczyć wspominanej już inscenizacji Jana Klaty w Teatrze Polskim. Jego Titus Andronicus jest ciekawy, bo chociaż podąża tropem Taymor, to jednocześnie dodaje do całości pewien ważny aspekt. Łączy […]

Read More ›

Najsmutniejsza opowieść o tragedii Tytusa Andronikusa

Obecność na afiszach wrocławskiego Teatru Polskiego sztuki Szekspira Titus Andronicus w reżyserii Jana Klaty przypomniała mi o tej z moich ulubionych tragedii angielskiego dramatopisarza. Ulubionej, choć szekspirolodzy zgodnie uznają ją za słabą, nieudaną, a nawet sugerują, że sam Szekspir nie jest jej autorem. Tymczasem jej tekst może nam powiedzieć więcej o Szekspirze i jego epoce […]

Read More ›

W czym Jan Potocki i polska fantastyka zawinili twórcom kanonu?

Pisząc o horrorze literackim czy – szerzej – w ogóle o fantastyce, często wspomina się o swego rodzaju getcie, w jakim zamknięty został ów gatunek. W Danse macabre Stephen King kilkukrotnie wspomina o dystansie, z którym traktuje literaturę grozy spora część literackiej publiki. Problem ten istnieje zatem nawet w USA, mimo że do klasyki powieści […]

Read More ›

 

Essentials